Happy Valley is prachtig, maar er is nog meer te zien op Java. Gisteren een taxi transfer geregeld naar Lembang, iets buiten Bandung. De weg kronkelt door de bergen, tussen de uitgestrekte theevelden door, over de Puncak pas. Door het Paasweekend is er nog meer verkeer op de weg dan normaal. Daarom is er besloten de weg om het uur eenrichtingsverkeer te maken, voor auto's dan, brommers mogen nog wel beide kanten op. Misschien ook iets voor de A13? Nu zijn er twee rijstroken beschikbaar, wat het equivalent is van 3 auto's plus 4 brommers breed :) aan welke kant van de weg de tegemoetkomende brommer komt, is onderdeel van de spanning. Het gaat allemaal steeds net goed, want ik heb nog geen bloed gezien. Langs de kant van de weg hebben mensen hutjes gebouwd, half op palen om een vlak stuk vloer te maken. Het is meestal maar 1 kamer met een bank en een tv, en de voorkant doet dienst als winkel. Je verkoopt dan hetzelfde als je buurman links, rechts en tegenover je. Gefrituurde tofu blokjes, saté, nasi goreng en zakjes met nootjes. Dierenwinkels hebben ze hier ook: kippengaaskooitjes vol met kleine konijntjes. De een nog fuzzier en schattiger dan de andere. Als saté ayam kip is, en saté babi varken, wat zou dan saté konijn zijn? En eet je dat ook met pindasaus? We stoppen even bovenop de pas. Daar kun je mooi weg kijken over de theevelden. Ook wordt er parachute gesprongen, op de thermiek, zonder vliegtuig. Arjan had ook wel zin, zei hij met een grijns, maarja, geen tijd volgens hem. Hij voegt er nog wel snel aan toe dat dat niet betekende dat hij de volgende keer er weer zin in had. Jaja. We rijden verder door een vlak laagland met aan weerszijden rijstvelden. Het zonlicht wordt weerkaatst door het kleine laagje water dat op het land staat. Aan weerszijden van de weg onophoudelijk nog steeds die winkeltjes. Dan wordt het drukker, veel drukker. We komen aan in Bandung, de tweede stad van het (ei)land. Het verkeer slibt dicht en binnen no time staan we in een gridlock. Dan maar lunchen in een soort van openlucht AC restaurant. De menukaart kunnen we niet lezen en plaatjes ontbreken. Doe dan maar iets met rijst en kip en een prutje. Note to self: Kip stukjes in een prutje zijn hier compleet met bot en vel, niet van kipfilet. We komen aan bij het hotel dat er op de plaatjes zo mooi uit zag en dat een naam heeft dat lijkt op die van vriendin Iman: Imah Seniman. Het ziet er werkelijk prachtig uit, met vrijstaande huisjes aan een vijver en een klamboe boven het bed. Het blijkt alleen een soort centerparcs te zijn. Je kan er allerlei adventure tours doen de bush in, maar Arjan heeft nu geen zin meer. Vanmiddag bij de pas wel, maarja toen hadden we geen tijd. I am being taken in de mailing, big time. Een van de populaire attracties is een visvijver, waar omheen een soort golfbaan-afslag-plek is gebouwd. Je kan met je gezin een afslag-plekje huren van 2x2m en meedoen aan de wedstrijd: wie vangt de grootste. Ehm, wij nemen wel een massage en worden een uur lang lekker mishandeld. Het regent toch pijpenstelen.