Happy Valley is prachtig, maar er is nog meer te zien op Java. Gisteren een taxi transfer geregeld naar Lembang, iets buiten Bandung. De weg kronkelt door de bergen, tussen de uitgestrekte theevelden door, over de Puncak pas. Door het Paasweekend is er nog meer verkeer op de weg dan normaal. Daarom is er besloten de weg om het uur eenrichtingsverkeer te maken, voor auto's dan, brommers mogen nog wel beide kanten op. Misschien ook iets voor de A13? Nu zijn er twee rijstroken beschikbaar, wat het equivalent is van 3 auto's plus 4 brommers breed :) aan welke kant van de weg de tegemoetkomende brommer komt, is onderdeel van de spanning. Het gaat allemaal steeds net goed, want ik heb nog geen bloed gezien. Langs de kant van de weg hebben mensen hutjes gebouwd, half op palen om een vlak stuk vloer te maken. Het is meestal maar 1 kamer met een bank en een tv, en de voorkant doet dienst als winkel. Je verkoopt dan hetzelfde als je buurman links, rechts en tegenover je. Gefrituurde tofu blokjes, saté, nasi goreng en zakjes met nootjes. Dierenwinkels hebben ze hier ook: kippengaaskooitjes vol met kleine konijntjes. De een nog fuzzier en schattiger dan de andere. Als saté ayam kip is, en saté babi varken, wat zou dan saté konijn zijn? En eet je dat ook met pindasaus?
We stoppen even bovenop de pas. Daar kun je mooi weg kijken over de theevelden. Ook wordt er parachute gesprongen, op de thermiek, zonder vliegtuig. Arjan had ook wel zin, zei hij met een grijns, maarja, geen tijd volgens hem. Hij voegt er nog wel snel aan toe dat dat niet betekende dat hij de volgende keer er weer zin in had. Jaja.
We rijden verder door een vlak laagland met aan weerszijden rijstvelden. Het zonlicht wordt weerkaatst door het kleine laagje water dat op het land staat. Aan weerszijden van de weg onophoudelijk nog steeds die winkeltjes.
Dan wordt het drukker, veel drukker. We komen aan in Bandung, de tweede stad van het (ei)land. Het verkeer slibt dicht en binnen no time staan we in een gridlock. Dan maar lunchen in een soort van openlucht AC restaurant. De menukaart kunnen we niet lezen en plaatjes ontbreken. Doe dan maar iets met rijst en kip en een prutje. Note to self: Kip stukjes in een prutje zijn hier compleet met bot en vel, niet van kipfilet.
We komen aan bij het hotel dat er op de plaatjes zo mooi uit zag en dat een naam heeft dat lijkt op die van vriendin Iman: Imah Seniman. Het ziet er werkelijk prachtig uit, met vrijstaande huisjes aan een vijver en een klamboe boven het bed. Het blijkt alleen een soort centerparcs te zijn. Je kan er allerlei adventure tours doen de bush in, maar Arjan heeft nu geen zin meer. Vanmiddag bij de pas wel, maarja toen hadden we geen tijd. I am being taken in de mailing, big time. Een van de populaire attracties is een visvijver, waar omheen een soort golfbaan-afslag-plek is gebouwd. Je kan met je gezin een afslag-plekje huren van 2x2m en meedoen aan de wedstrijd: wie vangt de grootste. Ehm, wij nemen wel een massage en worden een uur lang lekker mishandeld. Het regent toch pijpenstelen.
Zoals jullie vast wel weten is Jakarta de nieuwe naam voor het vroegere Batavia. Er is helaas niet veel meer van te vinden in de overvolle miljoenenstad die berucht is om zijn fileprobleem. Daarom staat Jakarta niet op de meeste toeristenroutes. Wil je nog een stukje oud-Holland vinden, kom je naar Bogor op zo'n twee uur rijden. Daar was het buitenverblijf van de Hollanders: hoger gelegen en daarom koeler dan de stad. De gouveneur-generaal van Nederlands-Indië (zeg maar de plaatsvervangende Trix), had hier een mooi optrekje. Het paleis wordt nu gebruikt door de president, dus off limits. Wel toegankelijk zijn de 100ha grote Botanische Tuinen.
Onze gids nam ons mee door deze Intratuin XL: veel van onze huiskamerplanten groeien hier 10x zo groot. Er waren ook nootmuskaatbomen, mahoniebomen, gemberplanten, reuzenwaterlelies en my favorite: chocoladebomen, ehm cacaobomen. Voor elke plant hadden ze wel een gebruiksnut gevonden, zelfs voor de manneke pisboom, van die noten maken ze sleutelhangers :)
Zo grappig om te horen is dat de Indonesische taal nog heel veel Nederlandse woorden kent: asbak, wastafel, notaris en bijna alles dat eindigt op -tie: vakantie, democratie, reservatie. (maar dan allemaal geschreven met -si) Opletten wat je zegt dus!
De gids sneed zelf het beladen onderwerp aan, waar ik wel meer van wilde weten: hoe kijken de mensen hier aan tegen Nederland en de toeristische nazaten van de oude kolonialen? Als ik de gids mag geloven, zijn de Indonesiërs eigenlijk best positief over de Nederlandse kolonisatie. Ze koesteren geen wrok voor de 350 jarige overheersing door onze over-over-overgrootvaders, iets dat ik wel verwacht had, gezien de enorme Nederlandse wrok naar Duitsers na slechts 5 jaar bezetting, 70 jaar geleden. De reden daarvoor is volgens hem dat de Nederlanders ook veel goede dingen hier gebracht hebben die het openbare leven en de samenleving gestructureerd hebben: een postnetwerk, een spoornetwerk, overheidsgebouwen en natuurlijk de thee. (aan de andere kant: onze welvaart nu draait ook op de Duitse economie, maar dat helpt ons maar niet van die wrok af) Dat 60% van de toeristen hier vandaag de dag Nederlands zijn, deed daar niets aan af, want ook de Australiërs betalen gewoon hun rekening. Nee, hij sprak over Nederlanders met een gepaste trots: nu zelfstandig, maar met een gezamenlijke geschiedenis en met veel te danken aan elkaar. Wat jammer dat in onze geschiedenisboekjes het Indonesische hoofdstuk zo vaak opvallend ontbreekt, zeker omdat zoveel witte en gekleurde Nederlanders hier hun roots hebben.
Denk ervan wat je wilt, maar ik vind het wel grappig als er een schoolklas in uniform langskomt, je naar eentje zwaait die je net iets te lang aankeek, en dat dan de hele klas terugzwaait. Voel je je toch een beetje die oude koloniaal :) hahaha.
Zo, daar zit je dan, met je koude Bintang bier, op je balkonnetje net buiten Bogor, blogjes te typen. Een riviertje met versnellingen stroomt oorverdovend onder me door langs het huisje. Ik ben serieus al 5x wezen plassen van dat geluid :) Aan de overkant ligt een kleine vallei met rijstvelden, een palmboom en een bananenboom. Happy valley :) Een Oeroeg-tafereeltje volgens mij. Dat boek moet ik maar weer eens lezen nu ik hier ben trouwens. Morgen gaan we de boel verkennen, vandaag doen we nix meer. Weet je wat: ik neem nog in biertje voordat we zo aanschuiven aan onze eerste Indonesische rijsttafel. Je kan je nu opgeven voor de prijsvraag hoeveel er nog zullen volgen hier. Rijsttafels bedoel ik.
Verre bestemmingen zijn nog leuker als je er mensen kent. En laten wij nou mensen kennen in Singapore! Mensen? Vrienden! Arjans oud-huisgenoot Ingrid woont al jaren in Singapore en geeft daar les aan de universiteit. Geen idee wat ze doceert, maar ze is gezellig, dus een stop-over in Singapore it is! Een bijkomstig maar voor mij toch wel heel belangrijke benefit is dat de new iPad daar al uit is :) en stukken cheaper is dan in NL. Danny is in for a new toy :) Derde reden om Singapore te bezoeken is het SkyPark bovenop het Marina Bay Sands Hotel; een uniek staaltje bouwkunst dat ik wel eens zelf wil bekijken.
De vlucht met Singapore Airlines was een verademing! De 10 top-pluspunten:
1. Schappelijke vertrektijd: niet midden in de nacht uit je nest
2. Genoeg ground staff: Geen wachtrijen bij het inchecken: in 5 min ingecheckt en door de zelfscan-douane
3. Beenruimte en opbergruimte voor je van thuis meegenomen in-flight entertainment iPad, iPod en ouderwets gedrukt boek
4. Singapore Airlines privé entertainment set met 99 kanalen en films die je zelf kan starten en pauzeren
5. No kids!
6. Geen onnodige omroepberichten als je net je ogen dicht hebt: we komen zo bij u langs met de overpriced duty-free artikelen die helemaal niet zo goedkoop zijn omdat iedereen aan boord er commissie over krijgt
7. Een menu-kaart (!) in plaats van gegil: chicken or pasta? chicken or pasta?
8. Stewardessen waar je gewoon wat aan kan vragen en die dat dan voor je gaan halen, in plaats van wachten tot ze klaar zijn met hun eten-of-drinken-ronde
9. Allemaal mooi personeel zonder arrogantie dat je dankbaar mag zijn dat je met hen mag vliegen
10. Had ik no freaking screaming whining and crying kids al genoemd?
Kortom: Arkefly #fail, Singapore Airlines #like
Backpacken... Laat je niet misleiden door de naam. In navolging van glamping (glamour camping) is er nu ook glampacking, en dat doen wij. Geen slaapzalen met snurkende Chinezen of lallende studenten, neej: wij gaan gewoon in een mooi guesthouse of hotel, in een eigen kamer en met zwembad als het even kan.
Opgefrist naar de Apple Store. Ik had Ingrid al twee weken geleden op verkenning gestuurd (gevraagd), maar alle iPads waren allang uitverkocht. Ik vreesde een herhaling van mijn NewYorkse obsessie voor het bemachtigen van de iPad 1, waarbij ik dag en nacht alle Apple Stores van de stad afliep... (remember Marc&Amy?) en had mijn hoop voor vertrek al laten varen. No luck, inderdaad, nog steeds overal uitverkocht. Arjan is wel geslaagd in zijn shopping spree: tas na tas met bijna huilende verkopers over zijn onderhandelingstechnieken... :) na tig shopping malls en food courts was ik er wel klaar mee.
Ik had hem al vanuit alle kanten van de stad zien staan: het Marina Bay Sands hotel: 3 hoteltorens op het dak verbonden door een overhangend plateau met zwembad, palmbomen en lounge bar. Supertrendy! De mall er omheen was al verbazingwekkend: het bevat een ijsbaan en casino en een aantal kanalen waar je je à la Venetië door heen kunt laten varen. De winkels zijn natuurlijk top of the singapore-dollar-bill, dus alleen kijken kijken niet kopen.
De drie torens staan in een gebogen lijn achter elkaar. De hotellobby loopt onder alle drie de torens door en heeft een aantal restaurants, bars en natuurlijk winkeltjes. Vanuit de lobby kan je over de hele lengte van de drie torens heel ver omhoog kijken, omdat de vloeren niet van gevel tot gevel doorlopen. Maar de echte kick is natuurlijk boven.
De supersnelle lift naar boven was 20 dollar per persoon, maar als je je beneden meldt bij de loungebar Ku Da Té, mag je gratis naar boven als je voor die 20 dollar maar een cocktail bestelt :) Wow! Wat een uitzicht zeg! Heerlijk zitten chillen daar. Je kunt de hele stad overzien, het havengebied, de zee en het vliegveld :) Er waren een paar F16's bezig met approaches via the towers, dus ik moest wel opletten om hen steeds op tijd een cleared touch&go te geven voor runway 02 the wind is 040 with 8kts :) aan de andere kant van de bar lag een enorm langgerekt zwembad, compleet met ligbedden en palmbomen. Supervet! Het water loopt visueel tot over de rand (maar valt niet naar beneden natuurlijk) dus als je daar zwemt heb je de illusie dat je zweeft boven de stad. Een must see als je in Singapore bent!
Het übertoeristische, maar Europees gezellige ClarkeQuay uitgaansgebied was het decor voor de after work borrel met Ingrid, (ik weet nog steeds niet wat ze doceert), het Chinese peking duck diner (75% van de Singaporians zijn van Chinese afkomst) en m'n Häagen-Dasz toetje :) Hmm, I like Singapore!
